OrgelIndex
Portret osobisty

Eric Müller

Hołd dla mojego taty, budowniczego organów Erica Müllera.

Rzemiosło, dźwięk i uważne spojrzenie.

Korzenie w Schleitheim

Eric Müller urodził się 1 listopada 1942 roku i dorastał w Schleitheim, w kantonie Szafuza. Najmłodszy syn Louise i Hansa Müllerów spędził dzieciństwo ze starszymi braćmi, Hanspeterem i Heinzem. Dom rodzinny, ogród, strumień i krajobraz Randen do dziś pozostają żywe w jego wspomnieniach.

Poznawać poprzez pracę rąk

Drewno, narzędzia i naprawy od najmłodszych lat należały do jego świata. Ojciec potrafił budować, rozbierać i składać na nowo; dziadek ze strony matki był kołodziejem. Eric uczył się stolarstwa u Hansa Schudla i ukończył naukę z bardzo dobrymi wynikami. Mebel wykonany na egzamin końcowy przez wiele lat stał w pokoju rodziców. Louise była z niego dumna.

Od drewna do dźwięku

Jego droga zawodowa prowadziła od stolarstwa do budowy organów. W jego życiorysie jest też pielęgniarstwo: uczył się go w Aarau wspólnie z Yvonne. Budowa organów łączy precyzję rzemiosła, mechanikę i muzykę. To połączenie stanowi osobisty punkt wyjścia hołdu, który ten indeks mu składa.

Przekazywać wspomnienia

Jego wspomnienia są podstawą rodzinnej opowieści «Was Louise trug». Opowiada w niej synowi Olivierowi o Mueti, Vati i dzieciństwie, które miało piękne, trudne i pełne sprzeczności strony. Uzupełnieniami i uwagami pozostawia tę historię otwartą. Dzięki temu zachowują się nie tylko daty, ale też ludzie, miejsca i drobne codzienne gesty.

Dlaczego ten indeks jest mu poświęcony

Dla mnie organy łączą muzykę z wiedzą ludzi, którzy je budują i otaczają opieką. Poprzez ten indeks chcę udostępniać instrumenty i ich historie. Dedykacja dla mojego taty przypomina, że za każdym dźwiękiem stoją także ręce, doświadczenie i człowiek.

Olivier Tristan Mueller
Źródła tego portretu

Tekst opiera się na rodzinnych wspomnieniach w «Was Louise trug» Oliviera Tristana Muellera, wersja rękopisu v0.22.1. Informacje o dzieciństwie i drodze zawodowej pochodzą z rozdziałów 17, 32 i 33; o współpracy przy historii rodziny — z posłowia. Scen fikcyjnych nie potraktowano jako faktów biograficznych.