Eric Müller
Een eerbetoon aan mijn vader, de orgelbouwer Eric Müller.
Vakmanschap, klank en een opmerkzame blik.
Wortels in Schleitheim
Eric Müller werd geboren op 1 november 1942 en groeide op in Schleitheim, in het kanton Schaffhausen. Als jongste zoon van Louise en Hans Müller deelde hij zijn jeugd met zijn oudere broers Hanspeter en Heinz. Het ouderlijk huis, de tuin, de beek en het landschap van de Randen leven nog altijd voort in zijn herinneringen.
Begrijpen met zijn handen
Hout, gereedschap en reparaties maakten al vroeg deel uit van zijn wereld. Zijn vader kon bouwen, demonteren en weer in elkaar zetten; zijn grootvader van moederskant was wagenmaker. Eric volgde zijn opleiding tot schrijnwerker bij Hans Schudel en rondde die met zeer goede resultaten af. Het meubel dat hij voor zijn eindexamen maakte, stond daarna jarenlang in de woonkamer van zijn ouders. Louise was er trots op.
Van hout naar klank
Zijn beroepsweg voerde hem van het schrijnwerk naar de orgelbouw. Ook de verpleegkunde maakt deel uit van zijn levensverhaal: samen met Yvonne leerde hij het vak in Aarau. In de orgelbouw komen nauwkeurig handwerk, mechaniek en muziek samen. Die combinatie vormt het persoonlijke vertrekpunt voor het eerbetoon dat deze index hem brengt.
Herinneringen doorgeven
Zijn herinneringen vormen de basis van het familieverhaal «Was Louise trug». Daarin vertelt hij zijn zoon Olivier over Mueti, Vati en een jeugd met mooie, moeilijke en tegenstrijdige kanten. Met aanvullingen en tegenwerpingen houdt hij het verhaal open. Zo blijven niet alleen de levensdata bewaard, maar ook de mensen, de ruimtes en de kleine handelingen van alledag.
Waarom deze index aan hem is opgedragen
Voor mij verbindt het orgel muziek met de kennis van de mensen die het bouwen en onderhouden. Met deze index wil ik instrumenten en hun verhalen toegankelijk maken. De opdracht aan mijn vader herinnert eraan dat achter elke klank ook handen, ervaring en een mens schuilgaan.
Olivier Tristan MuellerDe bronnen van dit portret
De tekst is gebaseerd op de familieherinneringen in «Was Louise trug» van Olivier Tristan Mueller, manuscriptversie v0.22.1. De gegevens over jeugd en beroepsweg komen uit de hoofdstukken 17, 32 en 33; de samenwerking aan het familieverhaal uit het nawoord. Voor het verhaal verzonnen scènes zijn niet als biografische feiten overgenomen.